Westeros opiera się na feudalizmie i prawie zwyczajowym. Król rządzi wszystkimi siedmioma królestwami, przekazuje poszczególne dzielnice wielkim rodom w zamian za wierną służbę, a ci dalej rozdysponowują lenna między pomniejszymi za ich wierną służbę. Każdy szczebel tej drabiny odprowadza w górę daninę. Naruszanie zasad feudalizmu i praw Westeros powoduje, że zarówno nasi wasale, jak i członkowie świty są bardziej skłonni buntować się przeciwko nam.
Struktura feudalna
Struktura feudalna Siedmiu Królestw:
- król — zasiadający na Żelaznym Tronie suwerenny władca, tytularny władca wszystkich Siedmiu Królestw (w rzeczywistości 9 dzielnic),
- wielkie rody — duże rody, które w imieniu króla kierują dzielnicami,
- pomniejsi lordowie — rody, które nadal sprawują władzę nad poszczególnymi lennami i w ich obrębie prowadzą samodzielną politykę,
- rody rycerskie i panowie feudalni — niższa arystokracja posiadająca swoje mniejsze włości w lennach lordowskich i będąca w służbie lordom,
- pospólstwo — reszta społeczeństwa, która pracuje i umiera za nas na wojnach.
Suwerenni władcy
Suwerenni władcy w Westeros nie podlegają nikomu. Na potrzeby zasad gry takich władców nazywamy królami, ale gracz może wprowadzić inny tytuł pasujący fabularnie (np. książę dla Dorne). Suwerenni władcy mają szereg korzyści:
- liczniejsza świta
- mogą pobierać dochód z większej liczby lenn
- mogą utworzyć Małą Radę
- mogą bić monetę